คงถึงเวลาที่ต้องเลิกเศร้าได้แล้วล่ะมั้ง..  เป็นเวลาเกือบ 1 เดือน.. ที่เราใช้เวลาอยู่กับตัวเอง ได้พินิจพิจารณาสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต.. ได้มองได้เห็นในหลายๆแง่มุมไม่เคยคิดว่าจะได้สัมผัสมาก่อน.. ได้จมกับความทุกข์สุดๆ (แค่คงไม่เท่าจุดต่ำสุดของชีวิตใน blog แรกๆ) ในขณะเดียวกันก็ได้สัมผัสกับสิ่งที่สุขสุดๆเหมือนกัน.. แต่ก็เป็นตัวเราเองนี่ล่ะ.. ที่นำพาความสุขเหล่านั้นจมไปกับความทุกข์ด้วย.. ทุกอย่างก็เลยมองดูแย่ไปหมด..  เรารู้.. เราเห็น.. เราเคยผ่านเหตุการณ์แย่ๆมาหลายอย่าง.. และก็มั่นใจว่า.. สักวันเราต้องผ่านความทุกข์เหล่านั้นมาได้.. มันต้องมีสักวัน.. แต่เราเลือกที่จะจมอยู่กับมันสักพักเพื่อให้ตัวเองได้มองเห็นแง่มุมอะไรต่างๆมากขึ้น.. เอามาเป็นบทเรียนล้ำค่า.. เพื่อให้ดำรงชีวิตต่อไป..     … Read More »7 Dec 07 : ความจริงที่ต้องเผชิญ..

     หลังจากเรื่องราวที่ผ่านมาหลายเรื่อง.. มันทำให้น้ำตาเราไหลออกมาไม่หยุด.. มันคงไม่กี่วัน และหวังว่าจะเป็นเพียงน้ำตาหยดสุดท้าย.. แต่มันก็ไม่ได้สมดังหวังหรอก..      กับการที่เราต้องการทำดีเพื่อใครสักคน.. กับการที่เคยทุ่มสุดชีวิตเพื่อหวังให้ทุกอย่างดีขึ้น.. แต่มันก็ไม่เป็นผลเลย.. จนถึงวันนี้ ยาวมาจนถึงวันนี้.. มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย.. ทุกอย่างแย่ลง.. แล้วเราจะอยู่อย่างไร.. นั่นเป็นสิ่งที่เราสมควรได้รับงั้นเหรอ??..      น้ำตาที่คิดว่าจะหมด.. มันก็ยังคงไหลเสมอ.. คงไม่มีคำว่าน้ำตาหยดสุดท้ายสำหรับเรา..ใช่ไหม?..      แม้เราจะแข็งเป็นหินก็ตามที..     เรายังคงต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปใช่ไหม??.. 

     หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาจิตตกต่ำมา ตอนนี้ก็โอเคขึ้นแล้วล่ะ.. ขอขอบคุณทุกกำลังใจที่มอบให้นะครับ.. ถ้าไม่มีคงแย่กว่านี้.. จมอยู่ในปรักโงหัวไม่ขึ้นชัวร์.. ช่วง 2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา ทำงานไม่ค่อยได้เลย.. รู้สึกไม่ดีเลยล่ะ. แต่จะทำไงได้หว่า เราก็พยายามแล้วนะ.. พอวันไหนหัวโล่งพอทำงานได้หน่อย ก็จะเกิดอาการปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที โคตรทรมานเลยหว่ะ.. โดยเฉพาะสัปดาห์ที่ผ่านมา คิดว่าจะโอเคแล้วนะ กลับกลายเป็นปวดหัวเกือบทุกวัน.. รู้สึกแย่ที่สุดเลย.. 🙁       วันนี้น้องๆชมรม ได้จัดงานคืนสู่เหย้า ให้พี่ๆแก่ๆมารวมตัวกันสังสรรค์แลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน โดยใช้ชื่องานว่า Slum Club : Return… Read More »1 Dec 07 : Slum Club : Return to Retro

     วันนี้ไปดูรักแห่งสยามรอบที่สองมา.. มันยิ่งกว่าเดิมอีกว่ะ.. มองเห็นอะไรมากขึ้นกว่าเดิมมากเลย.. จนถึงตอนนี้มันจุกมากเลยหว่ะ.. ตอนนี้เป็นกันหลายคนมาก.. หนังจบแต่อารมณ์ไม่จบ ไม่รู้ว่ามันจะติดอยู่ในหัวเราไปอีกนานเท่าไร่..  วันศุกร์ก็ไม่มีสมาธิเลย.. ทำงานไม่ได้เลย.. ในหัวก็วนเวียนคิดตลอดเวลา..      รอบสองนี้.. ประเด็นครอบครัวทำเราน้ำตาไหลตั้งแต่เริ่มเรื่องเลย.. มันโดนตัวเรามากเลย.. ช่วงนี้อารมณ์เรา down อยู่แล้วด้วย.. จิตตก อ่อนแอ เหนื่อยกับหลายๆสิ่ง แล้วยิ่งมาดูหนังเรื่องนี้ประเด็นนี้.. ร้องไห้จนหมดน้ำตา.. หมดน้ำตาจิงๆนะ.. ฆ่ากรูให้ตายซะดีกว่า..… Read More »25 Nov 07 : หมดน้ำตา..