Spaces.Live

10 October 2006 TOEIC กะอนาคตของเรา…

ที่จิงคะแนน TOEIC ที่ไปสอบมามันก็ออกมาแล้วล่ะ…ตอนเปิดซองไม่ค่อยอยากเปิดเลย..เพราะคิดว่าคะแนนมันน้อยแน่ๆ… ไม่อยากเห็นอ่ะ.. (รู้ตัวตั้งแต่ตอนสอบแล้ว..) ค่อยๆแง้มเปิดดู.. รู้สึกพอใจอย่างแรงอ่ะ.. 645 คะแนนListening 360 Reading 285 ใช่.. มันยังน้อยอยู่แต่ที่เราพอใจคือว่า มันก็ไม่น่าเกลียด และไม่ต่ำกว่า 550 อีกอย่าง ถ้าดูจากสภาพร่ายกายตอนที่สอบ ทำได้แค่นี้ก็หรูแล้วอ่ะ.. เป้าหมายต่อไปคือ 800 คะแนน up เพื่อ… Read More »10 October 2006 TOEIC กะอนาคตของเรา…

30 September 2006 : ประมวลชีวิตที่ผ่านมา..

เอ่อ..  ไม่ได้ up blog มานานมากมายยย ก็ชีวิตปีสี่หน่ะแหละ โคตรถึก เถือก ไถนามากๆๆๆๆๆ มันเหนื่อยได้ใจจิงๆเลย.. ปกติเราก็จะบอกว่าเหนื่อยอ่ะนะ… แต่ก็มักจะบอกเสมอว่า ได้อีก!!!   แต่สังขารที่ผ่านมาจนถึงปีนี้ รู้สึกว่าเริ่มเห็น limit ความเหนื่อยของตัวเองแล้วหล่ะ.. มันเหนื่อยจนร่างกายโทรม..   เอ่อ.. เอาวะ.. ขอประมวลงานใหญ่ๆที่ได้ทำตอนปี 4 หน่อยละกัน..… Read More »30 September 2006 : ประมวลชีวิตที่ผ่านมา..

21 September 2006 รัฐประหาร 2549

วันที่ 19 กันยายน 2549 เวลา 21.05 น.ได้มีการประกาศกฎอัยการศึกและทำรัฐประหารเกิดขึ้น   ไม่คิดเลยว่าจะมีการทำรัฐประหารเกิดขึ้นอีก..   หวังว่าคงจะกลับสู่ภาวะปกติได้เร็วที่สุดนะคับ…   หยุดราชการ เลื่อนสอบ… แล้วจะสอบตอนไหนอ่าาาา   SE ก็โคม่าเหมือนกานนนน…

30 August 2006 ภาวะซึมเศร้า…

ช่วงนี้ปวดหัวทุกวันเลยหว่ะ… ปวดแบบตึ๊บๆ… หัวหนักๆ เหมือนมีอะไรอยู่ข้างในเต็มหัวไปหมด…มักจะเกิดอาการวิงเวียน… และความสามารถในการรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงรอบตัวลดลงทั้งอาทิตย์นี้… เรียนอะไรก็ไม่เข้าหัวเลย… เพลีย.. ง่วงนอนตลอดเวลา..แม้ว่าจะ dope โปรตีนไปแล้ว.. มันก็เอาไม่อยู่ แปลกมากๆ เป็นอะไรไม่รู้… อยากมีชีวิตที่สดใส..ไม่อยากเครียดอีกต่อไป… เออ.. เมื่อวานไปขอดูข้อสอบวิชา Data Mining..เราได้ 0 หลายข้อเลย.. ไอ่ข้อแรกที่ใ้ห้จับคู่ เราได้ 4 เต็ม 15..ข้อที่ได้… Read More »30 August 2006 ภาวะซึมเศร้า…

26 August 2006 เหนื่อยล้า.. เบลอ.. มึน..

สวัสดีทุกท่านที่ให้การสนับสนุนตลอดมา.. ช่วงชีวิตปีสี่ที่่ผ่านมากระผมยังไม่ได้พักเลยขอรับ..ตอนนี้รู้สึกว่าร่างกายของกระผม มันชักจะไม่ค่้อยสู้ดีเท่าไร มักจะปวดเมื่อยตามหัวไหล่ หรือบริเวณคอเป็นระยะๆ ครั้นจะได้พักผ่อนระหว่างนั่งรถกลับบ้าน ก็ไม่ได้เป็นตามคาดต้องคอยนวด คอยบีบ ตามจุดต่้างๆที่มักจะปวดหรือชาเป็นพักๆ อาการต่างๆเหล่านี้คงเป็นผลมาจากการต้องแบกเครื่องคอมพิวเตอร์แบบวางบนตักไปมาระหว่างที่บ้านและมหาวิทยาลัย อยู่เป็นประจำทุกวัน ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิตของนิสิตภาควิชาคอมพิวเตอร์ เมื่อใดที่มีเวลาว่าง จำต้องเปิดจอทำงานทุกครั้งไป การทำงานช่วงเพลานี้ช่างเหนื่อยอ่อนนัก บางครั้งข้าพเจ้าก็ฉุกคิดได้ว่า..ชีวิตการทำงานในภาคหน้าจะเหนื่อยสักเพียงใดเล่า.. แม้ขณะนี้ยังเล่าเรียนอยู่ก็มีงานเข้ามามากมายมิได้ขาดสายหรือว่าสิ่งเหล่านี้คืออุบายที่ครูอาจารย์ได้จัดเตรียมเพื่อให้พวกเราเหล่านิสิตได้เรียนรู้และตระเตรียมกายและใจให้พร้อมเผชิญกับชีวิตความเป็นจริงที่ต้องพบเจอ บางครั้งการรับผิดชอบงานที่มากเกินพอดีก็ทำให้ข้าพเจ้าจำต้องละทิ้งสิ่งที่รักหลายๆอย่างไป อาจเพราะเพื่อต้องการทุ่มเททั้งกายและใจให้กับงานที่ตนเองรับผิดชอบ และเพื่อให้ผลลัพธ์ออกมามีประสิทธิภาพยังผลให้เรารู้สึกภูมิใจในสิ่งที่ทำ ดังคำกล่าวที่ว่า "ค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน.." สิ่งสำคัญที่พึงกระทำในภาวะกดดันเยี่ยงนี้คือ การกำหนดเวลาการทำงานต่างๆ… Read More »26 August 2006 เหนื่อยล้า.. เบลอ.. มึน..