ที่จิงคะแนน TOEIC ที่ไปสอบมามันก็ออกมาแล้วล่ะ…ตอนเปิดซองไม่ค่อยอยากเปิดเลย..เพราะคิดว่าคะแนนมันน้อยแน่ๆ… ไม่อยากเห็นอ่ะ.. (รู้ตัวตั้งแต่ตอนสอบแล้ว..) ค่อยๆแง้มเปิดดู.. รู้สึกพอใจอย่างแรงอ่ะ.. 645 คะแนนListening 360 Reading 285 ใช่.. มันยังน้อยอยู่แต่ที่เราพอใจคือว่า มันก็ไม่น่าเกลียด และไม่ต่ำกว่า 550 อีกอย่าง ถ้าดูจากสภาพร่ายกายตอนที่สอบ ทำได้แค่นี้ก็หรูแล้วอ่ะ.. เป้าหมายต่อไปคือ 800 คะแนน up เพื่อ… Read More »10 October 2006 TOEIC กะอนาคตของเรา…
เอ่อ.. ไม่ได้ up blog มานานมากมายยย ก็ชีวิตปีสี่หน่ะแหละ โคตรถึก เถือก ไถนามากๆๆๆๆๆ มันเหนื่อยได้ใจจิงๆเลย.. ปกติเราก็จะบอกว่าเหนื่อยอ่ะนะ… แต่ก็มักจะบอกเสมอว่า ได้อีก!!! แต่สังขารที่ผ่านมาจนถึงปีนี้ รู้สึกว่าเริ่มเห็น limit ความเหนื่อยของตัวเองแล้วหล่ะ.. มันเหนื่อยจนร่างกายโทรม.. เอ่อ.. เอาวะ.. ขอประมวลงานใหญ่ๆที่ได้ทำตอนปี 4 หน่อยละกัน..… Read More »30 September 2006 : ประมวลชีวิตที่ผ่านมา..
วันที่ 19 กันยายน 2549 เวลา 21.05 น.ได้มีการประกาศกฎอัยการศึกและทำรัฐประหารเกิดขึ้น ไม่คิดเลยว่าจะมีการทำรัฐประหารเกิดขึ้นอีก.. หวังว่าคงจะกลับสู่ภาวะปกติได้เร็วที่สุดนะคับ… หยุดราชการ เลื่อนสอบ… แล้วจะสอบตอนไหนอ่าาาา SE ก็โคม่าเหมือนกานนนน…
ช่วงนี้ปวดหัวทุกวันเลยหว่ะ… ปวดแบบตึ๊บๆ… หัวหนักๆ เหมือนมีอะไรอยู่ข้างในเต็มหัวไปหมด…มักจะเกิดอาการวิงเวียน… และความสามารถในการรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงรอบตัวลดลงทั้งอาทิตย์นี้… เรียนอะไรก็ไม่เข้าหัวเลย… เพลีย.. ง่วงนอนตลอดเวลา..แม้ว่าจะ dope โปรตีนไปแล้ว.. มันก็เอาไม่อยู่ แปลกมากๆ เป็นอะไรไม่รู้… อยากมีชีวิตที่สดใส..ไม่อยากเครียดอีกต่อไป… เออ.. เมื่อวานไปขอดูข้อสอบวิชา Data Mining..เราได้ 0 หลายข้อเลย.. ไอ่ข้อแรกที่ใ้ห้จับคู่ เราได้ 4 เต็ม 15..ข้อที่ได้… Read More »30 August 2006 ภาวะซึมเศร้า…
สวัสดีทุกท่านที่ให้การสนับสนุนตลอดมา.. ช่วงชีวิตปีสี่ที่่ผ่านมากระผมยังไม่ได้พักเลยขอรับ..ตอนนี้รู้สึกว่าร่างกายของกระผม มันชักจะไม่ค่้อยสู้ดีเท่าไร มักจะปวดเมื่อยตามหัวไหล่ หรือบริเวณคอเป็นระยะๆ ครั้นจะได้พักผ่อนระหว่างนั่งรถกลับบ้าน ก็ไม่ได้เป็นตามคาดต้องคอยนวด คอยบีบ ตามจุดต่้างๆที่มักจะปวดหรือชาเป็นพักๆ อาการต่างๆเหล่านี้คงเป็นผลมาจากการต้องแบกเครื่องคอมพิวเตอร์แบบวางบนตักไปมาระหว่างที่บ้านและมหาวิทยาลัย อยู่เป็นประจำทุกวัน ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิตของนิสิตภาควิชาคอมพิวเตอร์ เมื่อใดที่มีเวลาว่าง จำต้องเปิดจอทำงานทุกครั้งไป การทำงานช่วงเพลานี้ช่างเหนื่อยอ่อนนัก บางครั้งข้าพเจ้าก็ฉุกคิดได้ว่า..ชีวิตการทำงานในภาคหน้าจะเหนื่อยสักเพียงใดเล่า.. แม้ขณะนี้ยังเล่าเรียนอยู่ก็มีงานเข้ามามากมายมิได้ขาดสายหรือว่าสิ่งเหล่านี้คืออุบายที่ครูอาจารย์ได้จัดเตรียมเพื่อให้พวกเราเหล่านิสิตได้เรียนรู้และตระเตรียมกายและใจให้พร้อมเผชิญกับชีวิตความเป็นจริงที่ต้องพบเจอ บางครั้งการรับผิดชอบงานที่มากเกินพอดีก็ทำให้ข้าพเจ้าจำต้องละทิ้งสิ่งที่รักหลายๆอย่างไป อาจเพราะเพื่อต้องการทุ่มเททั้งกายและใจให้กับงานที่ตนเองรับผิดชอบ และเพื่อให้ผลลัพธ์ออกมามีประสิทธิภาพยังผลให้เรารู้สึกภูมิใจในสิ่งที่ทำ ดังคำกล่าวที่ว่า "ค่าของคน อยู่ที่ผลของงาน.." สิ่งสำคัญที่พึงกระทำในภาวะกดดันเยี่ยงนี้คือ การกำหนดเวลาการทำงานต่างๆ… Read More »26 August 2006 เหนื่อยล้า.. เบลอ.. มึน..