Spaces.Live

วันนี้สำหรับหลายๆคนก็คงเป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง..แต่สำหรับเรา.. วันนี้ก็ถือว่าเป็นวันธรรมดาที่ไม่ธรรมดาเลยล่ะ…แค่อยากเขียนเท่านั้นหล่ะ ไม่มีอะไรหรอก.. คือว่าวันนี้เกรดมันออกอีกสองตัวหล่ะ คือ SE และ Data Miningซึ่งมันคือวิชาที่เราให้ความหวังกับมันมากๆเลยเป็นสองวิชาที่เราทำได้ และมั่นใจมากๆ…และเป็นสองวิชาที่จะทำให้ความหวังนิสิตเกียรตินิยมอันดับสองของเราเป็นจริง แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลกกับเราอีกเช่นเคย… คะแนนออกมา… ตกมีน ทั้งคู่ แม้ว่าหลายคนจะบอกว่าไม่น่าเกลียด.. ตกมีนไม่เท่าไหร่ แต่การที่แบกเกรดเพื่อทำ Honour นี่สิ.. แม้่ว่ามันจะแค่ 0.02 ก็เหอะ…แต่ยิ่งทิ้งไว้นานมันก็ยิ่งดึงยากนะเฟร้ย.. แถมเทอมนี้หน่วยกิตก็น้อยกว่าเทอมอื่นๆ..ถึงได้มากมันก็ดึงได้นิดหน่อย แต่ถ้ามันตกนี่สิ.. มันยิ่งฉุด…… Read More »23 August 2006 ดีสุดก็แค่… มีน!!

ก่อนอื่นเลย ขอ Happy Birthday ไอ่กู๊ด กะ ไอ่ต้น ด้วยนะเฟร้ย..ยินดีที่ได้รู้จัก และได้ทำงานหนักๆร่วมกันมาโดยตลอด… นึกถึงปี 1 แล้วมีความสุขทุกครั้งเลยว่ะ…อย่างน้อยเราก็ไม่เสียดายเวลาที่เสียไปล่ะว่ะ… ทุกอย่างมันต้อง Trade-Off กันเว้ย… ช่วงนี้เป็นช่วงที่เวลามันเป็นเงินเป็นทองอย่างมากเลยล่ะงานอะไรก็ไม่รู้เยอะแยะไปหมดเลยแล้วมันจะมากองๆกันช่วงเวลาเดียวกันด้วย ไม่รุทำไม… เทอมนี้เหนื่อยจริงๆหว่ะ…บางทีเราทำงานเยอะจนอาจจะชินชาไปแล้ว…จนแทบจะมีคำติดปากแล้ว.. "ได้อีก!!"แต่ไอ่เรามันก็เป็นคนนะเว้ย มีความรู้สึก มีชีวิตจิตใจ ไม่ใช่เครื่องจักรซักกะหน่อยมันก็ต้องพักผ่อนบ้างดิว่ะ.. เครื่องจักรมันยังต้องปิดเครื่องเพื่อระบายความร้อนเลย.. เหนื่อยมากมาย เอาวะสู้โว้ยยยps.… Read More »18 August 2006 อยากอัพ..เรื่องเยอะ..แต่เหนื่อย!!

สองสามวันก่อน น้องโอ (น้องรหัสกรุ๊ป G) โทรมาบอกว่า น้องไช้ (หลานรหัส) จะนัดเลี้ยงสายรหัสกัน…ไอ่เราพอได้ยินก็ตกใจวุ้ย…. หา!!..วิดวะ เค้ามีประเพณีเลี้ยงสายรหัสกันตั้งแต่เมื่อไรว่ะ…กรูอยู่มา 4 ปียังไม่เคยมีการเลี้ยงสายรหัสมาก่อน… แม้ว่าเป็นเรื่องแปลกใหม่ แต่เราก็รู้สึกดีที่น้องมันยังให้ความสำคัญกับพี่ๆน้องๆสายรหัสกันอยู่… ไอ่เราก็ยังไม่เคยได้คุยกับเหลนรหัสปี 1 เลย (น้องเดียร์… หึๆ.. ผู้ชายเฟร้ย… – -" )และอีกอย่างไอ่เราก็เป็นต้นสายรหัส (ปู่รหัส)ด้วย ยังไงก็ต้องไปให้ได้…… Read More »11 August 2006 เลี้ยงสายรหัสวิดวะ!!

วันนี้เป็นวันดี… วันนี้เป็นวันของนาย… ขอให้มีความสุขตลอดไปนะ…อย่าเครียดให้มากแล้วกัน… ขอจงใช้เวลาหนึ่งวันนี้ให้มีค่าที่สุด…คิดและไตร่ตรองถึงเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาให้ดีี… วันที่เราคิดว่ามีความสุขที่สุด คือวันแม่เราเจ็บที่สุด…พึงจำไว้ในจิต… ps. Palmy เกิดวันนี้ล่ะ…

ด้วยความเบลออย่างรุนแรงในช่วงนี้แบบว่าสติไม่ค่อยอยู่กะเนื้อกะตัว ทำให้ตอนที่ทำ SE สำหรับส่วนของเรา งานไม่ค่อยเดินเท่าไหร่ เสียเวลาโดยเปล่าประโยชน์… ความเป็นจริงเราก็อยากช่วยทำให้มันเสร็จๆแล้วก็ออกมาดีนะ แต่ว่าหัวสมองของเรามันคิดช้า แล้วไม่ค่อยเข้าใจอะไรในสิ่งที่คนอื่นพยายามอธิบายเท่าไหร่ (ยกเว้นบางคนที่เกิดมาเพื่ออธิบายให้เราเข้าใจ ซึ่งก็เจออยู่หลายคนเหมือนกัน) เมื่อวานก็นั่งทำ presentation พยายามคิดว่าจะทำยังไงให้คนฟังเข้าใจในสิ่งที่เราต้องการพูดภายในเวลาที่จำกัด 3 นาทีต่อคน เราก็คิดๆๆๆ คิดเท่าไหร่ก็ไม่ออก สรุปเสียเวลาไป 6 ชั่วโมง… กลับไปบ้านก็คิดว่าคงทำได้อย่างรวดเร็วแน่ๆ แต่มันก็ไม่ใช่… สรุปแล้วทำ presentation… Read More »3 August 2006 SE กินหัวววว…..