สิ้นสุดการรอคอยเสียทีกับ รักแห่งสยาม Director’s cut ที่เป็นโรคเลื่อนรักษาไม่ยอมหายเสียที จนถึงวันนี้ก็ยังไม่หายขาดสักทีเดียว เพียงแต่ได้ยาขนานใหญ่ไปหนึ่งชุด อาการก็เริ่มทุเลาลง.. จากกำหนดการรับของที่เลื่อนเป็นรอบที่ n ณ วันที่ 9 เม.ษ. จู่ๆก็เลื่อนเข้ามาให้ไปรับวันที่ 3 ซะงั้น ได้รับของตามรายการทั้งหมดยกเว้นตุ๊กตาไม้ซึ่งเกิด Accident ระหว่างการผลิต และความวิปริตของสภาพอากาศ ทำให้ไม้เกิดความชื้นและขึ้นราซะงั้น.. ก็เลยต้องนำไปอบแห้งใหม่ทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 45 วัน..… Read More »4 Apr 08 : รักแห่งสยาม DVD Boxset

     หลังจากทำธุระช่วงเช้าเสร็จวันนี้ตอนเย็นก็นั่งรถเมล์สาย69 อ้อมโลกด้วยความไม่รู้เส้นทางไปถึงสยามจนได้.. รัตนาธิเบศร์ อ้อมสนามบินน้ำ ติวานนท์ แล้วมาโผล่ที่เดิม!! แคลาย เข้างามวงศ์วาน ต่อวิภาวดีรังสิต ออกดินแดง แล้วมาโผล่อนุสาวรีย์.. จากนั้นก็ถ่อสังขารเดินอ้อมครึ่งวงกลมนรกไปยัง BTS และในที่สุดก็ไปถึงสยามจนได้.. เดินทอดอารมณ์สักครู่ ด้วยความวางใจในรอบหนังจาก movieseer ที่เข้าไปเช็คผ่านมือถือระหว่างนั่งรถสำรวจเส้นทางบ้านนอกอยู่.. จะดูรอบ 18.30น. แต่ตอนนั้น 17.11น.. เดินไปสักพักเริ่มตะหงิดๆ.. ก็เลยวิ่งไปเข้าไปโรงหนังสยามโดยด่วน..… Read More »29 Mar 08 : Always 2..

     ศุกร์นี้ก็เหมือนทุกศุกร์ที่ผ่านมา ที่ไม่ค่อยจะมีกะจิตกะใจทำงานสักเท่าไร นั่งพิมพ์นู้นพิมพ์นี่ไปเรื่อย.. ที่ไม่มีสมาธิไม่ใช่ว่าจะดีใจที่จะได้หยุดเสาร์อาทิตย์.. แต่สัมผัสเราคงรับรู้ได้จากบรรยากาศภายในออฟฟิศที่เปลี่ยนแปลงไป มีคลื่นแห่งความสุขพัดผ่านเราเป็นระยะๆ พอทำให้เรารู้สึกกระชุ่มกระชวยบ้าง.. ทำให้วันทำงานวันนึงมีสีสันขึ้น.. ถ้าเราเป็นต้นกำเนิดคลื่นเหล่านั้นบ้างก็คงดี.. ธีรเดชตัดพ้อตนเอง.. พร้อมหันหน้ามุ่งพิมพ์งานไร้สาระต่อไป..       ชีวิตช่วงหลังๆไม่ค่อยมีแพลนทำอะไรเท่าไรหรอก.. เลิกงานก็ว่าง เลิกงานก็คว้าง ไม่รู้จะทำอะไรต่อดี.. จะทำงานต่อดึกดื่นก็ใช่ที่.. แต่ก็ไม่รู้จะไปที่ไหน.. กลับบ้านก็.. นะ.. รู้ๆกันอยู่..  ชีวิตดูไม่มีจุดหมายจังเลย  ในเบื้องลึกจิตใจก็ตอกย้ำย้อนกลับมาทันที.. แล้วต้นปีเขียนอะไรไว้ในบล็อกนี้บ้างจำได้ไหม..… Read More »28 Mar 08 : ศุกร์..ไม่สุข..

     วันเวลาส่งงานล่วง    จวนตัวนั่งง่วนนั่งโงหัว             ไม่ขึ้นงานราษฎร์งานหลวงรัว    กระหน่ำหงุดหงิดเครียดเบลอมึน  ใครเล่า เห็นใจ      ตัวเราย่อมเรียนรู้      ตัวเรางานเร่งงานหนักเบา        เรารู้เร่งคิดขจัดขลาดเขลา     เหี้ยนหาย มลายสิ้นยืนยันยืนหยัดสู้             จนสิ้น วิญญา                              ธีรเดช 20:33

     เมื่อวานอารมณ์ครึ้มๆ ปวดหัว เพลีย.. ตอนเย็นก็เลยไปบริจาคเลือด เนื่องจากครบ 3 เดือนพอดีเป๊ะ.. และบังเอิญคืนก่อนหน้านอนเกินพิกัดไป 8 ชมเต็มๆ.. ทุกอย่างดูประจวบเหมาะก็เลยดำเนินเดินไปยังสภากาชาดไทย.. เดินเข้าไปก็ตกใจเล็กน้อย ทำไมคนเยอะจังเลย ก็เลยรีบแจ้นไปกดบัตรคิวก่อนแล้วค่อยไปกรอกใบ.. รอคิวประมาณ 25 คิว.. จะว่าไปแล้วทุกครั้งที่เรามาคนก็จะเยอะตลอดล่ะ.. ก่อนที่มาบริจาคที่สภากาชาดไทย ก็นึกภาพไว้ว่าคนคงน้อยแบบว่าเดินเข้าไปแล้วผีหลอก ประมาณว่าพยาบาลถือเข็มรอ ‘ชั้นนั่งรอสูบเลือดพวกแกอยู่ ฟื๊ดฟ๊าดดดๆ ยื่นแขนมาเร้วว..… Read More »14 Mar 08 : เข้าโรงงานสูบเลือดมาอีกแล้ว..