Spaces.Live

7 January 2006 มีฟามสุขจางเลย…

วันนี้ตื่นเช้า  (10 โมง) ไป รร สอนคอมพิวเตอร์ภาษาจีนกะพ่อ เพื่อให้อาจารย์สอนวิธีการติดตั้งเครื่องมือสำหรับการพิมพ์ภาษาจีน ตอนนี้เค้ามีระบบการพิมพ์แบบใหม่แล้ว ชื่อว่า เทียน หยาน หม่า คือใช้วิธีดูรูปทรงของตัวอักษรว่าเหมือนกับตัวอักษรภาษาอังกิตตัวไหนก็พิมพ์ไปตามนั้นเลย (ระบบเก่าต้องรู้คำอ่านถึงจะพิมพ์ได้ ->เค้าเรียกระบบ พินอิน) แฮะๆ ไม่รุว่าใช้ง่ายกว่าเป่า แต่ที่สำคัญคือมันต้องจ่ายตังค์แหละ ตอนนี้ก็ให้พ่อทดลองใช้ไปก่อน ถ้าหมดอายุก็กลับใช้ของที่มากะ windows เหมือนเดิม… แง่มๆๆ ตอนเย็นก็นัดเพื่อน… Read More »7 January 2006 มีฟามสุขจางเลย…

3 January 2006 ดูหนังมาราธอน…

ช่วงนี้ไปดูหนังบ่อยมากๆ ไมใช่รวยนะ แค่อยากดูมากๆ เท่านั้น เพราะคิดว่ามันดี แต่พอไปดูออกมาแล้ว.. เออว่ะ… มันดีจิงๆด้วย มันแล้วแต่แนวของแต่ละคนนะ….   30 Dec – Narnia  2 Jan  – The Emperor’s Journey (AKA : March of the Penguins)… Read More »3 January 2006 ดูหนังมาราธอน…

1 January 2006 สวัสดีปีใหม่…

ไม่ได้อัพมานานโคตร หลังจากเหตุการณ์นั้น…แต่ตอนนี้ทุกอย่างจบลงแล้วหละ… จบลงจริงๆ เรามาคุยกันเรื่องดีๆ ดีกว่าเนอะ… ปีไก่ผ่านไปแล้ว พร้อมกับไข้หวัดนก…ปีนี้ ปี(ปาก)หมา จะมาแทนเหอะๆๆ ปี 2005 ที่ผ่านมาถือว่าเป็นปีทองของเราเลยหละเป็นปีที่โชคดีมากๆเลย ความใฝ่ฝันหลายๆอย่างของเรา ตั้งแต่ตอนที่ยังเด็กก็มาเป็นจริง ตอนปีนี้หมดเลย…  รู้สึกดีจัง… แต่จะว่าไปแล้ว มีเรื่องดีก็ต้องมีเรื่องร้ายๆเข้ามาในชีวิตเราเยอะแยะเหมือนกัน อาจจะเรียกได้ว่า ชีวิตของเราสูงสุด และ ต่ำสุดในปีเดียวกัน(จุด peak ของกราฟชีวิตของเรา ทั้งสูงสุดและต่ำสุดอยู่ห่างโคตร) … Read More »1 January 2006 สวัสดีปีใหม่…

จากเหวลึกสู่พื้นพสุธา….

ตอนนี้ก็ OK แล้วล่ะ ทุกอย่างโดยรวมดูดีขึ้น การที่ได้อยู่กับตัวเองคนเดียว ก็ทำให้ได้คิดอะไรมากมายเลยล่ะ..   อย่างไรก็ตาม.. ต้องขอขอบคุณทุกๆกำลังใจ ที่มอบให้นะครับ ขอบคุณจิงๆ   นั่นแหละ.. จากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เราได้รู้สึกถึงอารมณ์ของคนที่คิดสั้นเลยล่ะ มันเป็นอารมณ์ชั่ววูบจิงๆอ่ะ… แต่ยังไงเราก็มีคำพูดที่ยึดติดอยู่ในใจอยู่แล้วอ่ะ..   "ทุกปัญหาย่อมมีทางออก.. เมื่อมีปัญหาผ่านเข้ามาในชีวิต สักวันหนึ่งมันก็จะผ่านไป.."   ตอนนี้เราต้องดำเนินชีวิตด้วย สติ จะทำอะไรต้องคิดให้ดีก่อน… หากพลาดไปอาจจะต้องเสียใจไปทั้งชีวิตก็ได้…… Read More »จากเหวลึกสู่พื้นพสุธา….

ณ จุดต่ำสุดของชีวิต…

ยังจำที่เคยพูดใน blog ได้เสมอ ถึงจุดต่ำสุดของชีวิตครั้งนั้น… มันไม่นานมากหรอก เพียงแต่ครั้งนี้.. มันต่ำซะยิ่งกว่าครั้งนั้น… จนบางครั้งทั้งชีวิตนี้อาจไม่มีอะไรต่ำยิ่งกว่านี้อีกแล้ว… เราหมดสิ้นแล้ว… หมดทุกอย่าง… คุณค่าที่มีอยู่ในตัวเรา…   ตอนนี้.. ณ เวลานี้ เราเหนื่อยมากๆ เหนื่อยกับการที่ต้องต่อสู้ภายในจิตใจ เหนื่อยกับทุกสิ่งรอบข้าง… เหนื่อยจนอยากจะหลับให้ยาวที่สุด อยู่นิ่งๆ อยู่เงียบๆ คนเดียว ปล่อยให้ใจล่องลอยอยู่ในห้วงว่างนั้น… แล้วตื่นขึ้นมาอยู่ในอีกโลกหนึ่ง… โลกที่มีเพียงตัวเรา….… Read More »ณ จุดต่ำสุดของชีวิต…