ที่มาของบันทึกชุดนี้เกิดจากประชุมช่วงเย็นของวันที่ 15 เมษายน ก่อนวันลาสิกขานวกะชุดแรกหนึ่งวัน หลวงพ่อสมชายได้พูดถึงเรื่องการจดบันทึกขึ้นมาว่า “อยากบันทึกอะไร ก็รีบๆบันทึกในคืนนี้ มันยังอยู่ในหัว เดี๋ยวพอลาสิกขาไปเจอเรื่องทางโลกไปก็จะลืมเสียหมด” ทำให้เราฉุกคิดขึ้นมาและเริ่มจดบันทึกมาตั้งแต่วันนั้น จริงๆแล้วเราตั้งใจจะเขียนบันทึกรายวันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่เวลาส่วนตัวมีน้อยเหลือเกิน จนลืมไปเสียสนิท ดีที่ได้หลวงพ่อเตือนสติไว้ก่อน
ลายมือค่อนข้างหวัดมากถึงมากที่สุด ทนๆอ่านกันหน่อยนะครับ ขอน้อมรับความชุ่ยไว้ ณ ที่นี้ 🙂